به کار افتادن بی موقع معکوس کننده رانش

به کار افتادن بی‌موقع معکوس‌کننده رانش و سقوط مرگبار در ساحل آتلانتیک (سوانح هوایی بخش یازدهم)

سوانح هوایی از تلخ‌ترین رویدادها به شمار می‌روند که توجه طیف وسیعی از جامعه را به خود جلب می‌کنند. فارغ از آثار تکان‌دهنده اجتماعی این سوانح، آموزه‌های فنی و عملیاتی از آن‌ها به عنوان عاملی تعیین‌کننده و موثر برای بهبود مستمر نظام کیفی حاکم بر صنعت حمل و نقل هوایی و افزایش ایمنی پرواز به شمار می‌رود. در این مجموعه مقالات، به زبانی ساده مهم‌ترین سوانح هوایی تاریخ پرواز مرور می‌شود که نقص عملکرد یا بروز اشکال فنی در موتور هواپیما به عنوان یکی از عوامل موثر در سانحه شناخته شده باشد. البته ذکر این نکته ضروری است که هرگز نمی‌توان تنها یک عامل را به عنوان علت اصلی بروز سانحه هوایی معرفی کرد، بلکه زنجیره وقایع و عوامل مختلف منجر به بروز سانحه می‌شود.

به کار افتادن بی موقع معکوس کننده رانش

در ساعات اولیه شبانگاه سه‌شنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳، یک فروند هواپیمای لیرجت ۳۵ای متعلق به شرکت آیرو جی‌ال در فاصله ۸۰ کیلومتری از باند فرودگاه بین‌المللی فورت لادردیل فلوریدا در آب‌های اقیانوس اطلس سقوط کرد و هر چهار سرنشین آن کشته شدند.

به کار افتادن بی موقع معکوس کننده رانش

این هواپیما پیش از این پرواز، یک ماموریت انتقال هوایی بیمار از سن‌خوزه کاستاریکا به فلوریدا را به پایان رسانده بود و خود را برای برگشت به پایگاه محل استقراش در مکزیک آماده می‌کرد. هواپیمای لیرجت ۳۵ای در ساعت نوزده و ۵۰ دقیقه، باند شماره ۱۰ فرودگاه فورت لادردیل را به مقصد مکزیک ترک کرد. در حالی که هواپیما به اوج‌گیری تا ارتفاع ۲۲۰۰ پا با سرعت زمینی ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت ادامه می‌داد، کمک خلبان از برج مراقبت فرودگاه فلوریدا درخواست فرود اضطراری به علت نقص در موتور را کرد. مسئول کنترل برج مراقبت ارتفاع و سمت پروازی جدید را اعلام کرد، اما کمک خلبان با اعلام غیرممکن بودن پرواز در این مسیر، درخواست یک چرخش ۱۸۰ درجه به سمت فرودگاه را داشت که در نهایت، به تایید برج مراقبت رسید. چهار دقیقه پایانی پرواز تا قبل از برخورد با آب‌های اقیانوس اطلس همراه با تبادل پیام‌های مکرر بین خدمه پروازی و برج مراقبت برای یافتن مسیر مناسب برای فرود اضطراری در باند بود، اما در عمل هواپیما به آرامی به سمت چپ متمایل شده و ارتفاع خود را کاهش می‌دهد.

به کار افتادن بی موقع معکوس کننده رانش

بررسی دقیق صدای ضبط شده کابین پروازی توسط متخصصان اداره ملی هوانوردی فدرال آمریکا نشان می‌دهد چک لیست مربوط به شرایط اضطراری در کابین مرور نشده و پس از آنکه پیام اضطراری ناشی از نقص در موتور به برج مراقبت اعلام شده، خلبان با دستپاچگی از کمک خلبان تقاضای کمک کرده و تسلطی بر اوضاع نداشته‌است. بررسی قطعات به‌جا مانده از هواپیما نشان داد که مکانیزم معکوس‌کننده رانش موتور سمت چپ در زمان برخورد هواپیما با آب در حالت فعال قرار داشته‌است. تحلیل داده‌های میدانی به دست‌آمده و بررسی دقیق وقایع پروازی نشان می‌دهد که خدمه پروازی موفق به کنترل هواپیما پس از بروز نقص ناشی از اعمال ناخواسته مکانیزم معکوس‌کننده رانش در حین پرواز نشده‌اند.

به کار افتادن بی موقع معکوس کننده رانش

اگرچه به کار افتادن معکوس‌کننده رانش در حین اوج‌گیری کاملا غیر عادی و خود نتیجه اشکال در فرآیندهای تعمیر و نگهداری یا عملیات می‌تواند باشد، اما در این سانحه عدم تسلط و مهارت خدمه پروازی در کشف و شناسایی وضعیت اضطراری پیش‌آمده و سپس مدیریت بحران به عنوان عوامل موثر در بروز سانحه قلمداد می‌شوند. این هواپیما، اولین پرواز خود را در سال ۱۹۷۹ انجام داده و تا زمان سانحه بیش از ۶۸۰۰ ساعت پروازی در کارنامه خود داشته‌است. نیروی پیشران این جت سبک توسط دو موتور توربوفن گَرِت‌ تی‌اف‌ئی۷۳۱-۲بی تامین می‌شود.

منبع:

AVIATION SAFETY

واماندگی پره کمپرسور؛ قاتل غول آنتونوف (سوانح هوایی بخش سوم)

واماندگی مرگ بار موتور پرواز ۷۴۲۵ (سوانح هوایی بخش چهارم)

برخورد مرگبار جمبوجت با ساختمان مسکونی در آمستردام (سوانح هوایی بخش پنجم)

خطای هواپیمایی کشوری کامرون در بررسی سانحه ۱۹۹۵ (سوانح هوایی بخش ششم)

خطای تعمیر در آمریکا، از کار افتادن موتور در نیجریه (سوانح هوایی بخش هفتم)

نقص فنی مرگبار استارتر موتور توپولوف ۱۵۴ شرکت بایکال (سوانح هوایی بخش هشتم)

اشتباه در تعمیر محفظه احتراق و آتش‌سوزی بوئینگ ۷۳۷ انگلیس روی باند (بخش نهم)

نقص موتور و غفلت خلبان پایانی تلخ برای یک پرواز بین قاره‌ای در آستانه سفر  (سانحه هوایی بخش دهم)

 

دیدگاه بگذارید

avatar
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی