آتش‌سوزی

آتش‌سوزی جت مسافربری فرانسوی در بمبئی (سوانح هوایی سی و دوم)

سوانح هوایی از تلخ‌ترین رویدادها به شمار می‌روند که توجه طیف وسیعی از جامعه را به خود جلب می‌کنند. فارغ از آثار تکان‌دهنده اجتماعی این سوانح، آموزه‌های فنی و عملیاتی از آن‌ها به عنوان عاملی تعیین‌کننده و موثر برای بهبود مستمر نظام کیفی حاکم بر صنعت حمل و نقل هوایی و افزایش ایمنی پرواز به شمار می‌رود. در این مجموعه مقالات، به زبانی ساده مهم‌ترین سوانح هوایی تاریخ پرواز مرور می‌شود که نقص عملکرد یا بروز اشکال فنی در موتور هواپیما به عنوان یکی از عوامل موثر در سانحه شناخته شده باشد. البته ذکر این نکته ضروری است که هرگز نمی‌توان تنها یک عامل را به عنوان علت اصلی بروز سانحه هوایی معرفی کرد، بلکه زنجیره وقایع و عوامل مختلف منجر به بروز سانحه می‌شود.

در ساعات نخستین بامداد روز سه‌شنبه ۱۲ اکتبر ۱۹۷۶، یک فروند هواپیمای مسافربری اِس‌ئی-۲۱۰ کاراول متعلق به خطوط هوایی هند در فرودگاه بمبئی دچار سانحه شد و در نتیجه آن تمام ۸۹ مسافر و شش خدمه هواپیما جان سپردند. پرواز شماره ۱۷۱، باند شماره ۲۷ فرودگاه سانتاکروز بمبئی را به مقصد فرودگاه مَدرَس برای یک پرواز محلی ترک کرد. لحظاتی پس از برخاستن از باند، موتور شماره دو هواپیما آتش گرفت و در نتیجه مخزن هیدرولیک ذخیره دچار حریق شد. کنترل الویتور به طور کامل از دسترس خلبان خارج شد و در حالی که هواپیما قصد فرود اضطراری و بازگشت به فرودگاه بمبئی را داشت، هواپیما با زاویه ۴۵ درجه و دماغه رو به پایین در فاصله ۳۰ متری قبل از شروع باند به زمین برخورد کرد.

آتش‌سوزی

 

گزارش بررسی سانحه که توسط سازمان هواپیمایی کشوری هند منتشر شد نشان می‌دهد شکسته شدن دیسک کمپرسور طبقه دهم موتور شماره دو و برخورد قطعات آن با خطوط انتقال سوخت، موجب آتش‌سوزی موتور شده و علاوه بر آن قطع نکردن مسیر انتقال سوخت توسط خدمه پرواز باعث افزایش دامنه آتش‌سوزی شده که در نهایت، این حادثه مرگبار رقم خورده‌است. در زمان وقوع سانحه بیش از ۹ سال از عمر عملیاتی این هواپیما می‌گذشت. هواپیمای اِس‌ئی-۲۱۰ کاراول توسط شرکت فرانسوی سود اویشن به‌عنوان یک جت مسافربری کوتاه‌برد و میان‌برد توسعه ‌یافته‌است. این هواپیما اولین پرواز خود را در بهار ۱۹۵۵ انجام داد و چهار سال بعد توسط خطوط هوایی اسکاندیناوی وارد چرخه عملیاتی شد. در فاصله بین ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۲ در مجموع نزدیک به ۲۸۰ فروند از این هواپیما عرضه و تولید شد و آخرین فروند از آن در سال ۲۰۰۵ بازنشسته شد. نیروی پیشران هواپیما کاراول توسط دو دستگاه موتور توربوجت آوون اِم‌کی.۵۲۷ محصول رولزرویس تامین می‌شود.

 

منبع:

Aviation Safety

جدایش پره‌های توربین بر فراز بریزبین استرالیا (سوانح هوایی بخش بیست و چهارم)

ترک دیسک توربین پرفشار و آتش‌سوزی موتور روی باند برخاست (سوانح هوایی بخش بیست و پنجم)

آتش‌سوزی در هارتس‌فیلد (سوانح هوایی بخش بیست و ششم)

ترک دردسرساز در محور کمپرسور (سوانح هوایی بخش بیست و هفتم)

یخ‌زدایی خطرآفرین در نورنبرگ (سوانح هوایی بخش بیست و هشتم)

چرخش مرگبار (سوانح هوایی بخش بیست و نهم)

اشتباه مرگبار در تعویض نشانگر سوخت (سوانح هوایی بخش سی‌ام)

چرخه معیوب توسعه واحد کنترل ملخ (سوانح هوایی سی و یکم)

دیدگاه بگذارید

avatar
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی